பாட்டி படித்த பள்ளி!

நேற்று டாக்டர். திருஞானம் துவக்கப்பள்ளியில் மாணவர்களுக்குச் சீருடை வழங்கியதைத் தொடர்ந்து இன்று (ஜூலை 21) காலை மதுரை விளக்குத்தூண் அருகில் இருக்கும் நவபத்கானா தெருவில் இருக்கும் சௌராஷ்ட்ர ஆரம்பப் பள்ளியில் படிக்கும் முதல் வகுப்பு, இரண்டாம் வகுப்பு மாணவ மாணவியர் அனைவருக்கும் (மொத்தம் 91 பேர்) சீருடைகளை வழங்கினோம்.

டீம் என்றொரு குழு அமெரிக்காவில் இருக்கிறது. இதில் அமெரிக்காவில் வசிக்கும் தமிழகத்தார் பலரும் இணைந்து இருக்கிறார்கள். மாதம் பத்து டாலர் என்ற கணக்கில் வருடத்திற்கு நூற்றி இருபது டாலரை ஒவ்வொருவரும் சந்தாவாக இக்குழுவுக்கு அனுப்ப வேண்டும். மாதத்திற்கு ஒரு சிலர் என்று தேர்ந்தெடுத்து ஐநூறு டாலரை அவருக்குக் கொடுத்து அவர் விரும்பும் தமிழகப் பள்ளி ஒன்றிற்கு உதவி செய்ய வைக்கிறார்கள். இக்குழுவில் பல வருடங்களாக உறுப்பினனாக இருக்கிறேன் (எத்தனை வருடங்களாக என்று நினைவில்லை). முன்பொரு முறை என்னைத் தேர்ந்தெடுத்து ஐநூறு டாலர்கள் (ஏறக்குறைய 25,000 ரூபாய்) கொடுத்தார்கள். அப்போது சீனா ஐயா, என் மாமனார் போன்று ஏற்பாடுகளைக் கவனித்துச் செய்ய யாரும் கிடைக்காததால் இன்னொரு டீம் உறுப்பினரான நண்பரிடம் அப்பணத்தைக் கொடுத்து சேலம் அருகில் ஒரு சிற்றூரில் இருக்கும் பள்ளிக்கு தேவையானவற்றை வாங்கிக் கொடுத்தோம். இப்போது இரண்டாவது முறையாக ஜூன் மாதத்தில் தேர்ந்தெடுத்துப் பணத்தை அனுப்பியிருக்கிறார்கள். இந்த முறை என் மாமனார் மதுரையில் இருந்ததால் அவர் மூலம் இரு பள்ளிகளுக்கு உதவி செய்யும் வாய்ப்பு கிட்டியது.

இப்பள்ளியில் படிக்கும் 91 மாணவ மாணவியருக்குச் சீருடையும், தெற்கு வெளிவீதியில் இருக்கும் இன்னொரு சௌராஷ்ட்ர துவக்கப்பள்ளியில் கழிவறையும் டீம் கொடுத்த பணத்தில் வழங்கியிருக்கிறோம்.

இன்றைய நிகழ்ச்சியும் மிக நன்றாக நடைபெற்றது. இப்பள்ளி சௌராஷ்ட்ர பெண்கள் கல்வி அவையினரால் நடத்தப்படுவதால் மேடையில் மகளிருக்கு முதல் மரியாதை. படங்களைப் பார்த்தால் தெரியும். :-)

நிகழ்ச்சியின் தொடக்கத்தில் மாணவியர் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து பாடினார்கள். பின்னர் ஒலிப்பேழையில் செம்மொழிப் பாட்டு வைத்தார்கள். அரசு உதவி பெறும் பள்ளிகளில் கலைஞர் எழுதிய இப்பாடலும் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து அளவிற்கு மரியாதை பெறுகிறது என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

இந்தப் பள்ளி என் மாமியார் படித்த பள்ளி என்று சொன்னார்கள். என் அம்மாவும் இங்கே படித்திருக்கலாம். உயிருடன் இருந்திருந்தால் கேட்டிருக்கலாம். பாட்டி படித்த பள்ளி என்பதாலோ என்னவோ இன்று அவளாகவே முன் வந்து சீருடைகளை வழங்கினாள் மகள்.

நேற்று பேசியதையே இன்றும் பேசிவிடலாம் என்று நினைத்தேன். ஆனால் சரியாகப் பேசவில்லை போல. சொதப்பினேன் என்று பின்னர் சொன்னார் வீட்டரசி. ஆனால் குழந்தைகள் நன்கு சிரித்து என்னிடம் பேசினார்கள். அது போதும் எனக்கு. :-)

நிகழ்ச்சி நாட்டுப்பண்ணுடன் இனிதே நிறைவடைந்தது. (ஆமாம். இறுதியில் அனைவருக்கும் பள்ளியின் சார்பில் இனிப்பு வழங்கினார்கள். :-) )

Click here to view these pictures larger

மதுரைக்குப் போகலாமா?

என் அப்பாவின் முதலாண்டு நினைவு நாளுக்காக இப்போது மதுரைக்கு வந்திருக்கிறேன். அப்பாவின் மறைவுக்குச் சென்ற ஆண்டு வரும் போது நான் மட்டும் வந்தேன். இந்த முறை மனைவியும் குழந்தைகளும் வந்திருக்கிறார்கள்.

சனிக்கிழமை மினியாபொலிஸிலிருந்து கிளம்பி ஞாயிறு இரவு 11:30 மணிக்குச் சென்னை வந்து சேர்ந்தோம். சென்னையில் பெரியம்மா வீட்டில் தங்கியிருந்த என் பாட்டி (அம்மாவின் அம்மா) அங்கு எங்களுடன் சேர்ந்து கொண்டார். அனைவரும் திங்கள் காலை மதுரை வந்து சேர்ந்தோம்.



அப்பா இருக்கும் வரையில் அவரை சென்னைக்குக் கூட விமானத்தில் அழைத்துச் செல்லவில்லை என்பது சென்ற வருடம் அவர் மறைவுக்குப் பின்னர் தான் உறைத்தது. அதனால் அப்போதே சென்னை செல்ல வேண்டும் என்று சொன்ன பாட்டியை விமானத்தில் அழைத்துச் செல்லலாம் என்று விமானச்சீட்டையும் வாங்கிவிட்டேன். ஆனால் நெருங்கிய உறவினர் ஒருவர் மறைந்ததால் அப்போது அவரால் சென்னைக்கு விமானத்தில் என்னுடன் வர இயலவில்லை. இப்போது கேட்டதில் 'இன்னும் இரண்டு நாட்களில் மதுரைக்குச் செல்லலாம் என்று இருக்கிறேன். நீ அழைத்துப் போனால் வருகிறேன்' என்று சொல்லிவிட்டார். உடனே அவருக்கும் பயணச்சீட்டு வாங்கி விமானத்தில் அழைத்து வந்துவிட்டேன். என் மகிழ்ச்சிக்காக விமானத்தில் வந்ததாக அவர் சொன்னாலும் அவருக்கும் அதில் மிக்க மகிழ்ச்சி தான் என்று நினைக்கிறேன்.

பயணக்களைப்பாற்றுவதில் முதல் நாள் சென்றது. இரண்டாவது நாளான இன்று (20 ஜூலை 2010) மதுரை சந்தைப்பேட்டையில் இருக்கும் Dr. T. திருஞானம் துவக்கப் பள்ளிக்குச் சென்றோம். அங்கே படிக்கும் சிறுவர் சிறுமியர் நூற்றிப் பதினெட்டுப் பேருக்குச் சீருடைகள் தரும் விழா நடைபெற்றது. மூத்த பதிவர் சீனா ஐயாவின் உறுதுணையால் இந்த நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்ய முடிந்தது.



ஒரு மாதம் முன்பாக சீனா ஐயாவைத் தொடர்பு கொண்டு இந்த முறை மதுரை வரும் போது இந்த மாதிரி சிறு உதவிகள் செய்ய விரும்புகிறேன் என்று சொன்னவுடன் மிகுந்த ஊக்கத்துடன் பல பள்ளிகள், நிறுவனங்களைத் தொடர்பு கொண்டு அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் ஐயா செய்யத் தொடங்கினார். இந்தத் துவக்கப்பள்ளியில் ஏழைக்குழந்தையர் நிறைய பேர் படிக்கிறார்கள். அவர்களில் 118 பேரைத் தேர்ந்தெடுத்துச் சீருடைகள் வழங்கலாம் என்றும் அதற்கு எவ்வளவு தொகை ஆகும் என்றும் ஐயா இருவாரங்களுக்கு முன்னர் சொன்னார். செய்யலாம் என்று சொன்னவுடன் உடனே குழந்தைகளின் அளவுகளை எல்லாம் எடுத்து சீருடைகளைத் தைக்கச் சொல்லிவிட்டார். ஜூலை பதினைந்தாம் தேதி பெருந்தலைவர் காமராசர் பிறந்த நாள் விழா இந்தப் பள்ளியில் நடைபெறும் போது ஒரு பத்து மாணவர்களுக்கு மட்டும் சீருடைகள் எங்கள் சார்பில் வழங்கினார். நாங்கள் மதுரைக்கு வந்த பின்னர் இன்று மீதி இருக்கும் நூற்றி எட்டு மாணவர்களுக்கு சீருடைகள் வழங்கினோம்.



பத்து மணிக்குப் பள்ளிக்கு வந்து சேருகிறோம் என்று சீனா ஐயாவிடம் சொல்லியிருந்தோம். ஏற்பாடுகளைக் கவனிக்க ஐயாவும் அவரது துணைவியார் மெய்யம்மை அம்மாவும் ஒன்பதரைக்கே பள்ளிக்குச் சென்றுவிட்டனர். அவர்கள் சென்று சேர்ந்ததும் பள்ளித் தலைமையாசிரியர் சரவணன் அவர்கள் தொலைபேசி நாங்கள் வரும் நேரத்தை உறுதி செய்து கொண்டார். மாணவர்களை காக்க வைக்கக் கூடாது என்று எண்ணியிருந்ததால் உடனே கிளம்பி சரியாகப் பத்து மணிக்குப் பள்ளிக்குச் சென்றோம்.



நாங்கள் சென்ற சிறிது நேரத்தில் அனைத்து மாணவர்களையும் கூடத்தில் கூட்டி நிகழ்ச்சியைத் தொடங்கினார்கள். சீனா ஐயாவைப் பேச அழைத்த போது 'நான்கு நாட்கள் முன்னால் தான் நான் பேசினேன். மீண்டும் பேசினால் உங்களுக்குப் போரடிக்கும். ஓய்வு பெற்ற தலைமை ஆசிரியையும் தமிழாசிரியையும் ஆன என் துணைவியார் பேசுவார்' என்று சொல்லி அமர்ந்துவிட்டார்.



அம்மாவும் குழந்தைகளுக்கு ஏற்றபடியான அறிவுரைகளுடன் அழகாக சில நிமிடங்கள் பேசினார். அவரது தமிழ்ப்பேச்சழகு அதற்குள் பேசி முடித்துவிட்டாரே என்று எண்ணும் படி இருந்தது.



என்னையும் பேச அழைக்க 'எனக்கு எழுதத் தெரியும். பேசத் தெரியாது' (அப்படியா? என்று ஒரு குரல் மனத்தில் அப்போது கேட்டது. அப்புறம் தான் தெரிந்தது அது என் மனைவியின் குரல் என்று. :) ) என்று சொல்லிவிட்டு மாணவர்களுடன் நேரடியாகச் சில வார்த்தைகள் பேசினேன். நான் கேட்கவும் அவர்கள் பதில் சொல்லவும் ஆக சில நிமிடங்கள் சென்றன.













பின்னர் சீருடைகளை வழங்கும் போது சேந்தன் தான் வழங்க வேண்டும் என்று விரும்பியதால் நான்கைந்து மாணவர்களுக்கு மட்டும் நான் வழங்கிவிட்டு மற்றவர்களுக்குச் சேந்தன் வழங்கினான்.





அனைத்து மாணவர்களுக்கும் சீருடைகள் வழங்கிய பிறகு சீனா ஐயா தலைமை மேலாளராகப் பணி புரியும் இந்தியன் ஓவர்சீஸ் வங்கியின் மூலம் அங்கே படிக்கும் எல்லா மாணவர்களுக்கும் (ஏறக்குறைய ஐநூறு பேர்) குறிப்பேடும் (நோட்டுப் புத்தகம்) எழுதுகோலும் சீனா ஐயாவும் மெய்யம்மை அம்மாவும் வழங்கினார்கள். அப்போது சேந்தனும் அவர்களுக்கு உதவியாக சில மாணவர்களுக்கு அவற்றை வழங்கினான்.








தொடர்புடைய இடுகைகள்: பாட்டி படித்த பள்ளி, கண்ணிழந்தார்க்கு ஒரு கைவிளக்கு...

வரமா? சாபமா?

அஸ்வத்தாமா ஹத: குஞ்சர:! சொன்னானே ஒரு வார்த்தை! இவன் பெயர் தருமபுத்திரனாம்! பொய்யே சொல்லத் தெரியாதவனாம்! இவன் சொன்னது பொய் என்பதால் தானே எப்போதும் தரையிலிருந்து ஓர் அடி உயரே ஓடிய அவனது இரதம் அப்போது முதல் தரையில் ஓடத் தொடங்கியது! இவன் சொன்ன அந்த ஒரு பொய்யால் இதோ நான் நீங்காத துன்பத்தோடு பல்லாயிரம் வருடங்களாக இந்த பூமியில் அலைந்து கொண்டிருக்கிறேன்!

தந்தையே! என்றும் அழியாதவன் இந்த அசுவத்தாமன் என்பது உங்களுக்கு மறந்து போனதா? நான் ஒரு சிரஞ்சீவி என்பது மறந்து போனதா? எப்படி நீங்கள் அந்த பாண்டவனிடம் போய் நான் இறந்தேனா என்று கேட்டீர்கள்? அப்படி நீங்கள் கேட்ட ஒரு வார்த்தையால் தானே இன்று நான் இப்படி தாங்காத வலியுடன் இந்தத் தரணியில் அலைந்து கொண்டிருக்கிறேன்!

'என் மகன் அசுவத்தாமன் இறந்தானா?' என்று கேட்காமல் நீங்கள் தான் மொட்டையாக 'அசுவத்தாமன் இறந்தானா?' என்று கேட்டீர்களாம். அப்படி என்றாலும் நீங்கள் கேட்பது என்னைத் தான் என்று அந்த யுதிட்டிரனுக்குத் தெரியாதா என்ன? அதென்ன அந்த நேரத்தில் மொழி விளையாட்டு விளையாடுவது? மொழியின் இலக்கணத்தைக் காரணமாக வைத்து யானை என்பதை வார்த்தையின் பின்னால் சொன்னால் அவன் பொய்யன் இல்லை என்றாகிவிடுமா? குரு பிதாமஹர் வியாசர் முதற்கொண்டு அவன் பொய்யனே இல்லை என்று சாதிக்கிறார்கள்! பெயரால் மட்டும் பெரியவர்களான இவர்களின் இந்த ஓரவஞ்சனையால் தானே நான் நாற்றமெடுத்தப் புண்ணுடன் இப்படி நானிலம் எங்கும் அலைந்து கொண்டிருக்கிறேன்!



கௌரவர் பக்கம் தானே நீங்கள் நின்று போராடினீர்கள்? கௌரவர்கள் பக்கத்தில் இருந்த யாரோ ஒருவரிடம் போய் நான் இறந்தேனா என்று கேட்டிருக்கலாமே தந்தையே! மாமா கிருபரிடம் கேட்டிருக்கலாம்! கிருதவர்மனிடம் கேட்டிருக்கலாம்! ராதேயனிடம் கேட்டிருக்கலாம்! காந்தார இளவரசரிடம் கேட்டிருக்கலாம்! ஏன் ராஜா சுயோதனனிடமே கேட்டிருக்கலாமே தந்தையே! போயும் போயும் எதிரியைப் போய் நம்பி கேட்டீர்களே?! நம்ப வைத்துக் கழுத்தறுத்தார்கள் என்ற சொல்லுக்கு நீங்களே ஒரு உதாரணமாகிவிட்டீர்களே! உங்கள் சீடர்களில் ஒருவன் பொய் சொன்னான்; இன்னொருவன் உங்கள் கழுத்தை வெட்டினான்! அவர்கள் உங்கள் மேல் வைக்காத விசுவாசத்தை நீங்கள் அவர்கள் மேல் வைத்தீர்களே! அதனால் தானே நான் இன்று இப்படி அலைந்து கொண்டிருக்கிறேன்!

தந்தையே! நான் இப்படி ஆனதற்கு முதற்காரணம் உங்கள் சீடன் அருச்சுனன் மேல் நீங்கள் வைத்த பெரும்பாசம் தான்! அவனுக்கு எதிராக வரக்கூடாது என்று அந்த அப்பாவி ஏகலவ்யனின் கட்டை விரலைப் பறித்தீர்கள்! பிறப்பைக் காரணம் சொல்லி அந்த தானசூரன் கர்ணனை பரசுராமரிடம் விரட்டி அவன் உயிரைப் பறித்தீர்கள்! அதே காரணத்தால் தானோ என்னவோ அருச்சுனனுக்கு சொல்லித் தந்ததை எல்லாம் இந்த அசுவத்தாமனுக்குச் சொல்லித் தராமல் விட்டீர்கள்! அதனால் தானே தந்தையே நான் இப்போது இப்படி அலைந்து கொண்டிருக்கிறேன்!

அன்று அவனுக்கு பிரம்மாஸ்திரத்தை விடவும் சொல்லித் தந்தீர்கள்! திருப்பிக் கொள்ளவும் சொல்லித் தந்தீர்கள்! ஆனால் எனக்கோ விட மட்டுமே சொல்லித் தந்தீர்கள்! நீங்கள் மட்டும் அப்போது ஓரவஞ்சனையின்றி உங்கள் சீடன் மேல் உங்களுக்கு இருக்கும் பெரும்பாசத்தை மீறி உங்கள் அன்புப் புதல்வனான எனக்கும் பிரம்மாஸ்திரத்தைத் திரும்பப் பெறச் சொல்லிக் கொடுத்திருந்தால் பரந்தாமனின் சாபம் எனக்கு ஏற்பட்டிருக்குமா? பெரும் வரமாக இருந்திருக்க வேண்டிய சிரஞ்சீவித்தன்மை தான் எனக்கு பெரும் சாபமாக மாறியிருக்குமா? இன்று இப்படி நான் வாழவும் முடியாமல் சாகவும் முடியாமல் நாற்றமெடுத்து காட்டிலும் மேட்டிலும் குகையிலும் மரத்திலும் மறைந்து மறைந்து உறைந்து துன்பப்படவும் தான் வேண்டியிருக்குமா?

தந்தையே! உங்கள் அருச்சுன பாசம் உங்களை மட்டும் இல்லாது உங்கள் வமிசத்தையே அழித்தது என்பது உங்களுக்குப் புரிந்ததா?! என் புலம்பல் உங்கள் காதுகளில் விழுந்ததா? என் அழுகிய உடற்புண்களின் நாற்றம் உங்கள் மூக்கைத் துளைத்ததா? நீங்கள் எங்கே இருக்கிறீர்கள்?! என்னை மீளா நரகத்தில் தள்ளி விட்டு நீங்கள் மட்டும் வீர சுவர்க்கம் சென்று விட்டீர்களா? ஐயோ!

Picture Courtesy: http://netra-creative-vision.blogspot.com/

ஷாஜகான் தாஜ்மகாலைக் கட்டவில்லை!

நான் உண்மையைத் தான் சொல்கிறேன். இந்த இடுகை படித்து முடிக்கும் போது, ஏன் இடுகையின் நடுவிலேயே, நீங்கள் நான் சொல்வதை உண்மை என்று ஒத்துக் கொள்வீர்கள். சிறு வயதில் 'தாஜ்மகாலைக் கட்டியவர் யார்?' என்ற கேள்விக்குக் கேலியாக 'கொத்தனார்' என்று சொல்வோமே, அதைத் தான் சொல்லப் போகிறேன். ஏனென்றால் அந்தக் கேலியான பதிலில் தான் உண்மை இருக்கிறது. உண்மையில் கட்டியவர்கள் கட்டுமானத் தொழிலாளர்களே. அவர்களுக்குத் தான் அந்தக் கலை தெரியும். தாஜ்மகாலைக் கட்டுவித்தவன் தான் ஷாஜகான். அவன் ஆணையின் பேரில் கட்டப்பட்டதால் 'தாஜ்மகாலை ஷாஜகான் கட்டினான்' என்று வரலாற்று ஆசிரியர்களும் சொல்ல நாமும் கேள்வி கேட்காமல் ஏற்றுக் கொண்டோம்.

சில வருடங்களாக வரலாற்றுச் செய்திகளைப் பற்றி (பதிவெழுத வந்த நாள் முதல் என்று சொல்லலாம். ஏறக்குறைய ஐந்தாண்டுகளாக) நிறைய ஆர்வம் தோன்றியிருக்கிறது. அந்த நோக்கில் இலக்கியம், கல்வெட்டு போன்றவற்றையும் அவற்றினைப் பற்றிய செய்திகளையும் படித்தும் எழுதியும் வருகிறேன். இந்த 'தாஜ்மகாலை ஷாஜகான் கட்டினார்' போன்ற செய்திகளை முன்னுக்குப் பின் முரணாக பலரும் எழுதியும் பேசியும் நம்பியும் வருவது போல் ஒரு தோற்றம் இப்போது எனக்குக் கிடைக்கிறது.

விளக்கமாகச் சொல்வதென்றால், கல்வெட்டுகளில் இருக்கும் செய்தியில் நேரடியாக ஒரு மன்னன் ஒரு செயலைச் செய்தான் என்று இருந்தால் தானே அந்த மன்னனின் செயலாக அதனை அறுதியிட்டுக் கூற முடியும். அவ்வாறின்றி அம்மன்னன் காலத்தில் வேறு யாரோ செய்ததை எல்லாம் அம்மன்னன் செய்ததாகச் சொல்லித் திரித்துக் கொண்டும் அதனைத் தாங்களே நம்பியும் திரிகிறார்கள் பல பேர். அவர்களில் பெரும் அறிஞர்கள் என்று பெயர் பெற்றவர்களும் இருக்கிறார்கள்.

கல்வெட்டுகளில் பெரும்பாலும் ஒரு மன்னனுடைய ஆட்சியாண்டு சொல்லப்படுகிறது. அப்படிச் சொல்லப்படுவது கல்வெட்டு எழுதும் முறைகளில் ஒன்று. மன்னன் எங்கோ தலை நகரில் இருக்கலாம். ஏதோ ஒரு கோவிலில் யாரோ ஒருவர் ஏதோ ஒரு தருமம் செய்திருக்கலாம். அதனைக் கல்வெட்டி வைத்திருக்கலாம். அப்போதும், நேரடியாக மன்னனுக்கு இந்த தருமத்தில் எந்த வித பங்கும் இல்லாவிட்டாலும், அந்த மன்னனின் பெயர், பெருமைகள், ஆட்சியாண்டு போன்றவற்றை தொடக்கத்தில் சொல்லுவது கல்வெட்டு எழுதும் முறையாக இருந்திருக்கிறது. இந்த மாதிரி கல்வெட்டுகளை எல்லாம் சில பேர் அந்த மன்னனே செய்ததைப் போல் திரித்துச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஷாஜகானாவது தாஜ்மகாலைக் கட்டுவித்தான். இங்கே மன்னனுக்கு அந்தக் கல்வெட்டுச் செய்தியில் எந்தவித தொடர்பும் இல்லை. ஆனாலும் முழுப் பூசனிக்காயைச் சோற்றில் மறைக்கும் செயல் அவரவர் அரசியலுக்கு ஏற்ப நடந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது.

ஓரிரு எடுத்துக்காட்டுகள் சொல்கிறேன். அண்மையில் மாமல்லபுரத்தின் அருகில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பல்லவர் கால முருகன் கோவிலில் உள்ள கல்வெட்டுகளைப் பற்றிய ஒரு ஆங்கிலக் கட்டுரையைப் படித்தேன். அதனை எழுதியவர் ஒரு பெரிய கல்வெட்டறிஞர். அந்தக் கட்டுரையைப் படித்துக் கொண்டே வரும் போது கீழ்கண்ட பகுதியைக் கண்டேன்.


The second inscription engraved on another pillar found near the previous one in the same trench belongs to Pallava king Kampavarman, son and successor of Nandivarman III. It is dated in the 17th regnal year of the king (A.D. 813). It refers to the gift of gold and land to the temple of Subramanya at Tiruvilichchil by a brahmin lady namely Vasantanar wife of Sivacarman alias Sri Kampa bhattan of Sandalya gotra, a resident of Manaiyir in Manaiyir Kottam.

....

The third inscription also belongs to Kampavarman is dated in his 18th regnal year (A.D. 887). It refers to the gift of 10 kalanju of gold by a lady Nangaipperuman, another wife of Sivacarman. ...

பார்த்தீர்களா? ஒரு அரசனின் ஆட்சிக்காலத்தில் அவனுக்குச் சம்பந்தேயில்லாத இரு பெண்கள் கொடுத்த கொடையினைக் குறித்து வைத்த கல்வெட்டுகள் அந்த அரசனுக்கு உரிமையானதாகப் பேசப்படுவதை! இக்கட்டுரையாசிரியர் மிகத் தெளிவாக யார் கொடை கொடுத்தார்கள் என்று சொல்லிவிடுவதால் அவரே இக்கல்வெட்டுகள் அரசனைச் சேர்ந்தவை என்று சொன்னாலும் அவை அரசனைச் சேர்ந்தவை இல்லை என்று நமக்குப் புரிந்துவிடுகிறது. இப்படி எல்லா தகவல்களும் சொல்லாமல் போகிற போக்கில் நிறைய கல்வெட்டுகளை ஏதோ ஒரு அரசனுக்குச் சொந்தமானவை என்று சொல்லிச் செல்லும் ஆய்வுக்கட்டுரைகளையும் படித்திருக்கிறேன். அங்கே எல்லாம் படிப்பவர்கள் அவை உண்மையிலேயே அவ்வரசனைச் சேர்ந்த, அவ்வரசனால் எடுப்பிக்கப்பட்ட கல்வெட்டுகள் என்று எண்ணிக் கொள்வார்கள்.

வேண்டுமென்றால் யாராவது கல்வெட்டறிஞர் ஒருவரிடம் சென்று முதலாம் குலோத்துங்கனின் கல்வெட்டுகள் என்று கேளுங்கள். நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட கல்வெட்டுகளை அவனுக்குரியவை என்று காட்டுவார்கள். ஒவ்வொன்றாக எடுத்துப் பார்த்தால் அவற்றில் பெரும்பாலானவை முதலாம் குலோத்துங்க சோழனுக்குச் சற்றும் தொடர்பே இல்லாத கல்வெட்டுகளாக இருக்கும். ஆனால் அவை அனைத்தும் அவனது ஆட்சியின் போது நடந்தவை; அதனால் அவன் பெயரும், புகழும், ஆட்சியாண்டும் பேசுபவை. ஆனாலும் அவ்வறிஞர்களும் அந்த இயலைக் கற்றுக் கொண்டு இருப்பவர்களும் அவை முதலாம் குலோத்துங்கனின் கல்வெட்டுகளே என்று சாதிப்பார்கள். அவர்கள் நம்மை ஏமாற்ற அப்படி சொல்லவில்லை. அவர்கள் சொல்வதே உண்மை என்று அவர்கள் முழுக்க முழுக்க நம்புகிறார்கள். அவ்வளவு தான்.

நீங்கள் இப்படிப்பட்ட எடுத்துக்காட்டுகளைப் பார்த்திருக்கிறீர்களா? நான் இங்கே சொன்னவற்றைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்? ஏற்றுக் கொள்கிறீர்களா? மறுக்கிறீர்களா? நீங்கள் நினைப்பதைத் தயங்காமல் சொல்லுங்கள்!

இராமன் எனும் திராவிடன் - சில குறிப்புகள் - 1

இராவணன் ஒரு பிராமணன் என்று சொல்லும் வடமொழி நூல் தரவுகளையும் அவனை அரக்கன் என்று விளிக்கும் புறநானூற்று பாடலைப் போன்ற தமிழ் நூல் தரவுகளையும் பல நூல்களிலும் இணையத்தில் கிடைக்கும் பல கட்டுரைகளிலும் காணலாம். ஆனால் அனைத்து நூல்களும் இணையக் கட்டுரைகளும் இராமனை ஆரியன் என்றே சொல்லும். ஆரியன், திராவிடன் என்ற சொற்கள் அக்காலத்தில் இனத்தைக் குறிக்கப் பயன்பட்டதா என்பது கேள்விக்குரியது; ஆரிய திராவிட இனவாதம் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் எழுந்த மேற்கத்திய இனவாதத்தின் அடிப்படையில் தோன்றிய வாதம் என்று நினைப்பதற்கும் வாய்ப்புகள் நிறைய இருக்கின்றன. அதனைப் பற்றி வேறொரு நாள் பேசலாம். இந்தக் கட்டுரையில் அந்த வாதத்தை எடுக்கவில்லை.

இராமனை ஆரியன் என்றே அனைத்து நூல்களும் சொல்ல, அப்படியே அனைத்து மக்களும் நினைத்துக் கொண்டிருக்க அவனுடைய முன்னோர்களில் ஒருவன் திராவிட அரசன் என்று கூறும் தரவுகளும் இருக்கின்றன என்று காட்ட எழுதப்படும் கட்டுரை இது. அதற்குள் செல்வதற்கு முன்னர் ஒரு சிறிய முன்னுரை. (இது வரை எழுதியது என்ன என்று கேட்காதீர்கள். :-) )

இராமாயணத்தைப் பொறுத்தவரையில் மக்களை மூன்று வகைகளாகப் பிரிக்கலாம்.

1. இராமாயணம் போன்ற புராண இதிகாசங்கள் முழுக்க முழுக்க கற்பனைக் கதைகள் என்று சொல்பவர்கள் முதல் வகை. இவர்களுக்கு இராமன், இராவணன் போன்றவர்கள் எல்லாம் கற்பனைக் கதையில் வரும் கதை மாந்தர்கள் மட்டுமே. இராமனை மட்டும் கற்பனை என்று கூறிவிட்டு இராவணன் உண்மையில் வாழ்ந்த திராவிட மன்னன் என்று இவர்கள் கூற மாட்டார்கள்; கூறவும் கூடாது. இந்த வகையினருக்காக இந்தக் கட்டுரை எழுதப்படவில்லை.

2. இராமாயணம் போன்ற புராண இதிகாசங்கள் முழுக்க முழுக்க உண்மையானவை என்று எண்ணுபவர்கள் இரண்டாம் வகை. இவர்களுக்காக இந்தக் கட்டுரை எழுதப்படுகிறது.

3. இராமாயணம் போன்ற புராண இதிகாசங்கள் உண்மையில் நடந்தவற்றின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டவை; பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் நிகழ்ந்தவை என்பதால் பல பகுதிகள் பொய்யோ என்று ஐயுறும் வகையில் திரிந்துவிட்டன; ஆனாலும் இவையெல்லாம் முழுக்க முழுக்க பொய் என்று கூற இயலாது என்று எண்ணுபவர்கள் மூன்றாவது வகையினர். இப்படி எண்ணுபவர்களே பெரும்பான்மை என்று நினைக்கிறேன். (நானும் இவ்வகை என்பதால் அப்படி எனக்குத் தோன்றுகிறது என்றும் கூறலாம் :-) ). இவ்வகையினருக்காகவே இக்கட்டுரை எழுதப்படுகிறது.

நீங்கள் எந்த வகை என்று நினைக்கிறீர்கள்?

***

இராமன் இக்ஷ்வாகு குலத்தில் பிறந்தவன் என்பது இராமாயணம் சொல்லும் செய்தி. அதாவது இக்ஷ்வாகு என்பவன் இராமனின் முன்னோர்களில் ஒருவன். இவன் ஒரு புகழ் பெற்ற அரசனாக இருந்ததால் இவனுடைய வம்சமே இக்ஷ்வாகு வம்சம் என்று புகழ் பெற்றது. இவனுடைய தந்தையின் பெயராக புராணங்கள் சொல்வது வைவஸ்வத மனு. வைவஸ்வத மனுவின் இன்னொரு பெயர் சத்தியவிரதன். இவனை திராவிட அரசன் என்றே பாகவதம், விஷ்ணு புராணம் முதலிய பல புராண நூல்களும் கூறுகின்றன. தரவாக ஒரே ஒரு எடுத்துக்காட்டை இங்கே காணலாம்.


யசௌ சத்யவ்ரதோ நாம ராஜரிஷிர் த்ராவிடேஸ்வர:
ஞானம் யோதீத கல்பாந்தே லபே புருஷ சேவயா
ஸ வை விவஸ்வத: புத்ரோ மனுர் ஆஸீத் இதி ச்ருதம்
த்வத்தஸ் தஸ்ய சுதா: ப்ரோக்தா இக்ஷ்வாகு ப்ரமுகா ந்ருபா:

பாகவதம் 9.1.2 & 9.1.3

இதன் பொருள்: யார் சத்தியவிரதன் என்ற பெயருடையவனோ இராஜரிஷியான அந்த திராவிட அரசன், இறைவனைத் துதித்ததால் சென்ற கல்பத்தின் இறுதியில் ஞானத்தை அடைந்தான். அவன் விவஸ்வான் என்னும் பகலவனின் மகன் என்பதையும் அவனே வைவஸ்வத மனு என்பதையும் ஏற்கனவே கேட்டிருக்கிறோம். இக்ஷ்வாகு முதலிய அரசர்கள் அவனுடைய மகன்கள் என்பதையும் கேட்டிருக்கிறோம்.

ஆக திராவிட அரசனான சத்தியவிரதன் என்னும் வைவஸ்வத மனுவின் மகன் இக்ஷ்வாகு. அவனுடைய குலத்தில் பிறந்தவன் இராமன். அப்படியென்றால் இராமனும் ஒரு திராவிடன் என்று கூற என்ன தடை இருக்கிறது? இதனைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

மேலும் தரவுகளுடனும் குறிப்புகளுடனும் தொடரும்...

ஆத்திசூடி சொல்லும் அரனை மறவேல்!

ஒளவையாரின் ஆத்திசூடியைப் பற்றி நம்மில் நிறைய பேர் கேள்விபட்டிருக்கிறோம். சிறு வயதில் அதில் வரும் சில சூத்திரங்களையும் படித்திருக்கிறோம். அறம் செய விரும்பு, ஆறுவது சினம் என்று உயிரெழுத்துகளைக் கொண்டு வரிசையாக வரும் பன்னிரண்டு சூத்திரங்களையும் படித்திருக்கிறோம். ஆத்திசூடி என்றாலே அவ்வளவு தான் என்றொரு எண்ணம் இது நாள் வரை எனக்கு இருந்தது.

ஆத்திசூடி என்று இந்த நூல் தொடங்குவதால் இந்த நூல் இப்பெயரைப் பெற்றது என்று ஓரிடத்தில் படித்தேன். அறம் செய விரும்பு என்று தானே இந்த நூல் தொடங்கும் என்ற ஐயம் எழுந்ததால் இணையத்தில் தேடிய போது, இந்த நூலின் கடவுள் வாழ்த்து ஆத்திசூடி என்று தொடங்குவதைக் கண்டேன். அதனைப் பற்றி இங்கே இப்போது எழுதவில்லை.

இந்நூலின் இணையப் பதிப்புகள் பலவற்றிலும் காணப்படும் ஒரு தவறினைச் சுட்டிக்காட்டுவதே இந்த இடுகையின் நோக்கம்.

உயிர் எழுத்துகள், ஆய்தம் இரண்டு வகைகளையும் எழுதிய பின்னர் மெய்யெழுத்துகளின் வரிசையில் சில சூத்திரங்கள் இந்த நூலில் இருக்கின்றன. (மெய், உயிர்மெய் அடிப்படைகளிலும் ஆத்திசுடி சூத்திரங்களைச் சொல்கின்றது என்பதும் இன்று தான் தெரியும்). மெய்யெழுத்துகளின் வரிசையைப் படித்துக் கொண்டு வரும் போது தான் 'அரனை மறவேல்' என்ற வரியைப் படித்தேன். ரகரத்திற்கு ஏற்கனவே 'அரவம் ஆட்டேல்' என்று ஒரு வரியைப் படித்தோமே; மீண்டும் எதற்கு இன்னொரு தடவை ரகரத்திற்கு ஒரு வரி வருகிறது என்று ஒரு ஐயம். மெய்யெழுத்துகளின் வரிசையைப் பார்த்தால் அந்த இடத்தில் றகரத்திற்கான வரி வரவேண்டும். க், ங், ச், ஞ், ட், ண், த், ந், ப், ம், ய், ர், ல், வ், ழ், ள், ற்,ன் என்ற மெய்யெழுத்துகளின் வரிசையில் ளகரத்திற்குப் பின்னரும்,னகரத்திற்கு முன்னரும் வருவது றகரம். அதனால் இந்த வரி 'அறனை மறவேல்' என்று இருந்திருக்க வேண்டும். யாரோ அறியாமலோ அறிந்தோ இதனை 'அரனை மறவேல்' என்று எழுதிவிட்டார்கள். அந்தத் தவறு இணையத்தில் அப்படியே பரவுகிறது.

இன்பத்துப் பால் : காதற் சிறப்பு உரைத்தல் - 2

காதலன் தன் காதலின் சிறப்பை உரைத்த குறட்பாக்களைச் சென்ற இடுகையில் பார்த்தோம். காதலி தன் காதலின் சிறப்பைக் கூறும் குறட்பாக்களை இங்கே பார்க்கப் போகிறோம்.

***

கண் உள்ளின் போகார் இமைப்பின் பருவரார்
நுண்ணியர் எம் காதலவர்.

எனது கண்களில் இருந்து போகமாட்டார். நான் இமைத்தாலும் வருந்தமாட்டார். அவ்வளவு நுண்ணியவர் எனது காதலர்.

கண் உள்ளின் போகார் - எனது கண்களிலிருந்து நீங்க மாட்டார்

இமைப்பின் பருவரார் - நான் எப்போதாவது இமைத்தேன் என்றாலும் கண்ணில் இருக்கும் அவர் எந்த வருத்தமும்/துன்பமும் அடைய மாட்டார்.

நுண்ணியர் எம் காதலவர் - அப்படிப்பட்ட என்னைத் தவிர மற்றவர் கண்களுக்குப் புலப்படாத நுண்ணியவர் எம் காதலர்.

அலர் எழுந்ததை ஒட்டி அது தணியும் வரை தலைவியைப் பார்க்கத் தலைவன் வரவில்லை. அதனால் தலைவி தன் இயல்பு நிலை மாறி வருந்துவாளோ என்று தோழி நினைத்தாள். அதனை உணர்ந்து தலைவி சொல்வது இந்தக் குறள்.

உங்கள் கண்களுக்கு எல்லாம் அவர் தெரியாத நுண்மையுடையவராக இருப்பதால் அவர் இங்கே இல்லை என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள். ஆனால் அவர் என்றும் என் கண்ணை விட்டு நீங்காதவர். என்றுமே இங்கேயே என் கண்ணிலேயே இருப்பவர். நான் எப்போதாவது இமைத்தாலும் அவர் நீங்குவதில்லை.

உங்களுக்கெல்லாம் அவர் இங்கே இருப்பதே தெரியாமல் அவர் இங்கே இருப்பதைப் பார்த்தால் என் காதலர் மிகவும் நுண்ணிய அறிவினை உடையவர் என்றும் தெரிகிறது!

***

கண்ணுள்ளார் காதலவராகக் கண்ணும்
எழுதேம் கரப்பாக்கறிந்து.

எனது கண்களிலேயே என் காதலர் இருப்பதால் தான் நான் கண்ணில் மை தீட்டி அழகுபடுத்துவதும் இல்லை. அப்படியிருக்க அவர் இங்கே வராமல் மறைந்தார் என்பது எப்படி?

கண்ணுள்ளார் காதலவராக - என் காதலர் என் கண்ணில் இருக்க

கண்ணும் எழுதேம் - கண்களுக்கு மையிடவும் மாட்டேன்

கரப்பாக்கறிந்து - அதனால் அவர் மறைதலும் இல்லை என்று அறிவேன்

அவர் மறைந்துவிடுவாரோ என்று கண்ணெழுதவில்லை என்றும் சொல்லலாம்.

காதலர் கண்களுக்குள்ளேயே இருப்பதால் எனக்கு மையிடவும் நேரமில்லை என்றும் சொல்லலாம்.

***

நெஞ்சத்தார் காதலவராக வெய்துண்டல்
அஞ்சுதும் வேபாக்கறிந்து.

என் காதலர் எனது நெஞ்சில் இருப்பதால் அவருக்குச் சுடும் என்று சூடான உணவுகளை நான் உண்பதில்லை.

நெஞ்சத்தார் காதலவராக - என் காதலர் என் நெஞ்சில் இருக்க

வெய்துண்டல் - சூடான உணவு உண்பதை

அஞ்சுதும் - அஞ்சுவேன்

வேபாக்கறிந்து - அவரை வெந்துவிடுமோ என்று.

எப்போதும் என் நெஞ்சில் இருப்பவரை அலரால் பிரிந்து சென்றார் என்று சொல்வது எப்படி என்று கேட்கிறாள் காதலி.

காதலனின் பிரிவால் காதலி உணவுண்ணவில்லை என்று எண்ணிய தோழிக்கு மறுத்துக் கூறி அவர் எப்போதும் என் நெஞ்சில் இருக்கிறார்; அதனால் சூடான உணவை உண்ணவில்லை என்று கூறினாள் காதலி.

***

இமைப்பில் கரப்பாக்கறிவல் அனைத்திற்கே
ஏதிலர் என்னும் இவ்வூர்.

இமைத்தால் மறைந்துவிடுவார் என் காதலர் என்றெண்ணி நான் இமைக்காமல் இருக்கிறேன்; ஆனால் அவர் பிரிவினால் எனக்கு தூங்காநோய் தந்தார் அன்பில்லாதவர் என்று அவரைக் குறை கூறுகிறார்கள் ஊரார்.

இமைப்பில் கரப்பாக்கறிவல் - இமைத்தால் மறைவார் என்று அறிந்து (இமைக்கமாட்டேன்)

அனைத்திற்கே - அதற்கே

ஏதிலர் என்னும் இவ்வூர் - (அவர் என் மேல்) அன்பில்லாதவர் என்று சொல்கிறது இவ்வூர்.

எப்போதும் தலைவனைக் கண்ணிலும் நெஞ்சிலும் தாங்கும் தன் உணர்வினைப் புரிந்து கொள்ளாமல் அவன் அலரினால் வரவில்லை என்று சொல்லும் தோழியையும் பிறராக எண்ணி 'இவ்வூர்' என்று அவளையும் சேர்த்துச் சொல்கிறார் தலைவி.

***

உவந்து உறைவர் உள்ளத்துள் என்றும் இகந்து உறைவர்
ஏதிலர் என்னும் இவ்வூர்.

என் காதலர் என்றும் என் உள்ளத்துள்ளே மகிழ்ந்து நிலையாக வாழ்வார். அதனை உணராது இவ்வூரார்கள் அவர் என்னைப் பிரிந்து வாழ்கிறார் என்றும் என் மேல் அன்பில்லாதவர் என்றும் சொல்கின்றனர்.

உவந்து உறைவர் உள்ளத்துள் என்றும் - எப்போதும் என் உள்ளத்தில் மகிழ்ந்து வாழ்கிறார்

இகந்து உறைவர் - பிரிந்து வாழ்கிறார்

ஏதிலர் - எந்தவித அன்பும் (என் மேல்) இல்லாதவர்

என்னும் இவ்வூர் - என்கிறார்கள் இவ்வூர் மக்கள்.


***

இத்துடன் இந்த அதிகாரம் நிறைவு பெற்றது.